Bye Nederland, hola Spanje!

Eindelijk wat tijd vrij om te typen, want wat was de afgelopen maand hectisch zeg. Eind december vertelde ik dat ik naar Spanje ging om daar te studeren voor 5 maanden en ik wilde in januari een update post schrijven over wat ik meenam bijvoorbeeld en mijn afscheidsfeestje, maar dat was dus niet gelukt. In die tijd heb ik van mijn familie en vrienden afscheid genomen door met iedereen nog af te spreken en heb ik mijn laatste vak in die periode afgesloten in Wageningen. 3 februari vertrok ik dan eindelijk en ik heb in die paar dagen dat ik er nu ben al een beetje door Málaga en Almería gestruind. Ook ben ik op de universiteit geweest voor de welkomstdag vandaag. Benieuwd?

De laatste maand thuis

Laten we zeggen dat het hectisch was, ik weinig geslapen heb en overal en nergens was in januari. Ik moest nog mijn paspoort verlengen, naar de tandarts en mijn bestuursperiode bij Hipac afsluiten en ga zo maar door. Ook volgde ik in die periode gewoon nog een vak in Wageningen en heb ik een afscheidsfeestje georganiseerd, want het is altijd een reden voor feest toch? Ik had bij iemand die ook op Erasmus ging gelezen dat ze een afscheidsfeestje gaf en ik dacht, huh, maar ik ga maar 5 maanden weg en ik kom toch terug? Maar toen vond ik mijn boekje van mijn 18e verjaardag en geslaagd feestje met stukjes van vrienden en ik dacht, dit is zo lief allemaal en wilde ik een echt afscheid creëren zodat het niet wordt, huh ben je al weg, oh je bent er al weer. Ik had voor iedereen een klein persoonlijk presentje gemaakt en kleine hapjes gemaakt, een beetje zoals tapas, maar dan anders en sangria ofcourse. Ook hebben we polaroid foto’s gemaakt die ik nu kan ophangen in mijn kamer hier en schreef iedereen weer iets in mijn boekje, want memories for life. Gonna miss u guys.

Welke spullen nam ik mee?

Na mijn laatste tentamen was het dan eindelijk zo ver, nog 2 dagen en ik zou vertrekken. Ik had nog niets ingepakt, want druk druk druk. Met wat lijstjes gemaakt in de trein toen ik niets beters te doen had uhu, begon de stress. Ik had niet verwacht dat inpakken zoveel stress zou geven, omdat ik inpakken voor vakantie niet zo moeilijk vind, gewoon wat kleding, andere benodigdheden en klaar, het is toch maar voor een paar weken maximaal. Toch had ik enorme stress, omdat er zoveel spullen waren, ik totaal niet wist hoe zwaar mijn koffer zou worden en tsja, straks zou ik nog iets vergeten. Gelukkig komen mijn ouders en zusje over 2 weken, omdat ze graag willen zien waar ik zit en als ik toch iets vergeet, nemen zij het mee. Een aparte post over alles wat ik meegenomen heb, kan ik nog wel schrijven. Ik had mijn stapels kleding gepakt en shirt voor shirt koos ik welke mee mocht en niet, zo ging ik mijn hele kamer door (omdat ik vaak opruim, en probeer minimalistisch te leven, in stappen dat wel, ging dat best goed), zo groeide de stapel spullen die mee mochten en thanks to my boyfriend kwam alles in de koffer. Ik woog mijn koffer en oeps 7 kg te zwaar. Spullen eruit, welke konden later mee, welke moesten nu mee? Mijn moeder kwam ook nog even helpen en uiteindelijk had ik een koffer van 23 kg en een handbagage koffertje, omdat mijn rugzak uitpuilde en het daar niet meer in paste, maar goed het paste… uiteindelijk. Weer een stressbron minder.

Mijn reis naar Málaga

Ik vertrok zondagochtend om 3 uur ‘s nachts van huis naar Schiphol. Om vanuit daar met Easyjet te vliegen naar Málaga. Mijn ouders brachten me naar schiphol en samen checkten we mijn bagage in. Ingecheckt had ik online al, jammer achteraf, want anders had ik zo’n mooie vliegticket gekregen die ik in mijn bullet journal had kunnen plakken. We gingen nog even koffie drinken, zodat ik daarna rustig zou kunnen vertrekken naar de tassencontrole. Iedereen geknuffeld en wel liep ik naar de tassencontrole. Ik weet niet wat ik verwacht had, maar mijn ouders, zusje en mijn vriend bleven ‘awkward’ kijken hoe ik wegliep en in de rij aansloot. De tassencontrole ging prima en ik liep naar mijn gate. De vlucht vertrok op tijd en ik heb wat Netflix gekeken in het vliegtuig. Toen we er bijna waren keek ik heel anders uit het raam dan normaal, want hier in de buurt woon ik straks 5 maanden, wow. Het was bijna onwerkelijk. Eenmaal geland haalde ik al snel mijn bagage op en zocht ik of ik ergens mijn bagage kon achterlaten, omdat ik veel tijd had voor mijn bus vertrok naar Almería. Toen ik mijn 2 koffers achtergelaten had op het vliegveld voor 14 euro, ging ik met de trein onderweg naar Málaga. Ik had opgezocht en het was erg kort naar het centrum van het vliegveld. Voor 3.60,- had ik een retour ticket en zo liep ik ineens in de zon in Spanje. Het is heel erg mooi weer hier in het zuiden van Spanje en ik ben al bijna de kou in Nederland vergeten. In Málaga liep ik wat rond en kwam ik uiteindelijk op een plein terecht, waar mensen demonstreerden met honden, ik weet nog steeds niet helemaal waarom. Ik ging wat eten en drinken op een terras in de zon en ik voelde me fan-tas-tisch. 5 maanden? Ik zou hier wel 5 jaar willen blijven, misschien wel voor altijd. (Vraag het me over 1 maand nog eens, s.v.p., misschien is mijn mening wel veranderd, ik hoop het niet eigenlijk). Ik liep weer wat rond en kwam mooie kerkjes tegen en sinaasappelbomen. Verder ging ik gewoon even zitten in de zon want ik was best wel moe van mijn reis. Op tijd vertrok ik uit Málaga weer naar het vliegveld om daar niet de bus te missen naar Almería. Eenmaal in de bus heb ik niet zoveel meer gezien van het uitzicht, want ik was doodop.

Dit was al best wel een lange post, dus ik denk dat ik de rest over mijn vervolgreis naar Almería, mijn paar dagen in Almería en mijn eerste bezoek aan de uni hier bewaar voor de volgende keer.

Hasta luego,

Milou

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

veertien − acht =